Het laatste weekje in Myanmar was weer een enerverende. Van de rustige bountystranden van Ngapali via het landelijke Mrauk U terug naar het bruisende Yangon.

 

Hoewel we het liefst de vakantie aan het strand eindigden was dit logistiek lastig te regelen. Daarom zijn we vanuit Inle eerst naar Ngapali beach gegaan voordat we de expeditie naar het afgelegen Mrauk U doen. Ngapali beach is echt wat je je bij een tropisch strand voorstelt: wit zand, palmbomen en een azuurblauwe zee.

 

Omdat dit relaxtijd is hebben we een luxere accomodatie dan de rest van de reis. Een eigen huisje met twee verdiepingen, prachtig gelegen in een resort aan het strand. Hoewel het nu het hoogseizoen is, merk je dat nergens aan. Het strand is heerlijk rustig, met weinig gasten en geen opdringerige verkopers die je op zoveel andere zonbestemmingen tegenkomt. De enige verkopers zijn een paar fruitvrouwtjes bij wie je verse ananas, watermeloen en bananen kan kopen. Dus met een fris fruithapje als lunch en lurkend aan het sap uit een verse kokosnoot vermaken we ons met luieren en kuieren over het strand. Met 's avonds de heerlijke traktatie van verse vis in de vorm van curry's of puur gegrilde barracuda.

Ngapali beach

 Na deze ontspannende dagen wordt het tijd voor een expeditie naar afgelegen gebied. Eerst vliegen we naar Sittwe waar we nog een nacht verblijven. Dit is duidelijk armer gebied dan de andere plekken die we hebben gezien. De stad is vies en doet bijna Indiaas aan. We zitten hier redelijk dicht bij de grens met Bangladesh, dus dat kan een oorzaak zijn.

 

De mannen en soms ook vrouwen hebben de vieze gewoonte te kauwen op cheroot bladeren gevuld met tabak en wat andere smaakmakers, waardoor hun lippen en tanden roodgekleurd worden. De straat is bezaaid met rode vlekken van het kwatten.

 

Vanuit Sittwe is het nog ruim 6 uur varen naar Mrauk U (uitgesproken als Miauw Oe) met een eigen boot en gids. In Mrauk U blijven we twee dagen, vol met excursies. Na aankomst gelijk door om de verschillende tempels en pagodes te bezoeken. We merken dat we al drie weken in het land zijn, want beiden zijn we wel een beetje klaar met de zoveelste Buddha. Voor zonsondergang beklimmen we een heuvel die wel een prachtig uitzicht op het gebied geeft, met een mysterieuze sfeer door de hoeveelheid rook die tussen de tempels zweeft van alle houtvuren.

In Mrauk U zijn veel tempels gerenoveerd, maar mijn idee van renovatie is toch wel anders dan die van de Myanmarezen. Een honderden jaren oude tempel heeft een golfplaten dak gekregen en andere tempels zijn met beton verfraaid.

 

De tweede dag is voor ons allebei een betere. We bezoeken met een bootje verschillende Chin dorpjes. We zijn hier nog niet in de Chin staat, die is voor toeristen vrijwel niet toegankelijk, maar hier in de Rakhaing staat leven ook wat Chin. Kenmerkend zijn de oude vrouwtjes met getatoeëerde gezichten. Een gebruik dat al lang niet meer wordt uitgevoerd, want alleen de oudsten hebben deze gezichtsversiering. Of eigenlijk geen versiering, want volgens de verhalen werden de meisjes getatoeëerd om ze lelijk te maken: de Chin dames hadden de naam erg mooi te zijn en om te voorkomen dat ze werden geconfisqueerd door een Rakhaing prins werden ze lelijk gemaakt met deze tatoeages. Meestal met een spinnenweb patroon en over het gehele gezicht, inclusief oogleden.

Getatoeëerde Chin-vrouw

Ook zonder de oude vrouwtjes zijn de dorpen leuk om te bezoeken. Echte plattelandsdorpjes met paalwoningen van gevlochten bamboe. En erg vruchtbaar, er lopen tientallen biggetjes, geitjes en kuikens rond. En zeker meer kinderen dan volwassenen. Die kinderen hebben een kaalgeschoren hoofd met één pluk haar nog op het voorhoofd, een traditioneel kinderkapsel hier.

De boottocht terug doen we met publiek transport. Een schip vol met mensen - veel toeristen maar ook locals - en uiteraard de nodige landbouwproducten.

 

Rest ons nog de laatste dag in Yangon. Omdat onze vlucht pas rond middernacht gaat hebben we hier nog een hele dag te besteden. Daar zijn we allebei blij mee, want na onze eerste dag hier vonden we het beiden een leuke stad waar we te kort waren geweest. We zitten nu meer downtown dus drukker, maar nog steeds met een ontspannen sfeer. We besteden de dag aan souvenirshoppen in een grote markt met producten uit heel Myanmar, van stoffen tot juwelen. Met tassen vol en na drie keer opnieuw geld wisselen hebben we memorabilia genoeg om thuis nog lang te kunnen nagenieten van deze prachtige reis samen.


 
 
 

Breadcrumbs

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.