De eerste dag Sabi Sands begint al goed. We zijn net aangekomen en zien vanaf de veranda olifanten aan de overkant van de rivier. De locatie van ons kamp belooft veel goeds: direct gelegen aan de rivier, waar nu in het droge seizoen weinig meer dan een stroompje van over is. Door de droogte zijn de dieren afhankelijk van de paar plekken met water die er nog zijn, hopelijk is dat pal voor onze deur.
Even later wordt naar verderop in een bocht in de rivier gewezen. Leeuwen! Helaas zo ver weg dat ze met het blote oog niet te onderscheiden zijn. Ook de camera met forse lens laat niet meer dan bruine vlekjes in het gele zand zien. Met de verrekijker van een van de andere gasten lukt het gelukkig beter!
Onze eerste gamedrive begint ook goed. Koud het kamp uit, we staan letterlijk nog voor de poort, zien we een luipaard! Omdat deze dieren toch wel zeldzaam zijn besluit onze gids, wanneer het jonge dier wegloopt, hem opnieuw te zoeken. De rit gaat daarom van de gebaande paden (nou ja, zandpaden) af, en het wordt duidelijk waarom deze gamedrives met landrovers worden gedaan. Eerst lijkt al die moeite voor niets en laat de luipaard zich niet meer zien.



Niet getreurd, dan gaan we gewoon voor een andere. Op het terrein van een ander kamp heeft een moeder met adolescent jong een maaltje gevangen. De moeder lijkt echter niet op haar gemak waardoor de gids besluit niet te dichtbij te komen. Later als we verder gereden zijn blijkt de reden: hyena's. Deze opportunistische aaseters pakken liever een maal af van de veel zwakkere luipaard dan zelf op jacht te gaan.
Na onze sundowner (zonder zon, het is koud en bewolkt) vinden we de hyena's. Twee vrouwtjes eten samen terwijl het mannetje, ondergeschikt als hij is, alleen mag toekijken.
Als toetje krijgen we een kat-en-muisspel tussen de hyena's en luipaarden te zien. Waar normaal gesproken een luipaard afdruipt wanneer er hyena's in de buurt zijn proberen deze nog een stukje van de buit te verschalken. Steeds wordt een hyena weggelokt waarna een luipaard probeert een stuk vlees te pakken!



De volgende ochtend vroeg op. Wildlife spotten doe je het beste in de ochtend- of avondschemering, dus om 5:00Am is de wakeup call. Nog in het donker vertrekken we en al gauw is het weer raak: een luipaard in een boom! Even later wordt ze vergezeld door nog eentje. Als ze er vandoor gaan vinden we ze even later met z'n drieën terug in het gras en kunnen we nog een tijdje genieten van deze mooie dieren.
Ook de hyena's zijn nog niet verder getrokken en even later komen we er twee tegen, druk met elkaar spelend. Gewend aan de dagelijkse gamedrives laten ze ons aardig dichtbij komen en eentje komt zelfs naar de auto toe om een nieuwsgierige blik op ons te werpen.


Dat het niet altijd raak is laat een troep olifanten ons merken. Ze blijken net voor ons ons pad te hebben doorkruist. Na enige moeite lukt het nog nét om een grijze bewegende massa door de struiken heen te zien.
Een kudde buffels maakt de trip van vanochtend compleet. Ook hier weer niet van een afstandje vanaf de weg kijken, onze gids rijdt de auto tot ín de kudde, zodat we omringd door buffels zijn.
Na de rit staat het ontbijt klaar en daarna even bijslapen. De komende dagen zullen het zelfde ritme kennen, een uitdaging voor een uitslaper als ik!
Hoewel het ritme het zelfde is variëren de gamedrives enorm. Soms zien we vrijwel niets, soms worden we aangenaam verrast. Ook als je weinig ziet kan een gamedrive spannend zijn. Zo was er een drive waarbij de gids hoorde dat er wilde honden waren gesignaleerd. Deze zijn vrij zeldzaam, dus een kans om ze te vinden laten we niet liggen. Regelmatig stoppen we zodat de gids sporen op de weg kan bekijken. Omdat wilde honden vrij onvoorstelbaar zijn in de richting die ze nemen rijden wij ook van hot naar her in de hoop een glimp op te vangen. Eindelijk lukt dat, maar helaas zijn ze zover weg dat we zonder kijker alleen bewegende stipjes zien.
Omdat we 's ochtends voor en 's avonds na het donker nog doorrijden krijgen we ook wat beesten te zien die je overdag mist. Zo zien we een white tailed mongoose en verschillende genets (sorry, de Nederlandse naam weet ik niet, even googlen levert vast wel een mooi plaatje op).



Het dwars door de bush rijden lijkt mij vrij destructief voor de planten en struiken. Regelmatig rijden we struiken en kleine bomen omver. Als we een kudde olifanten tegenkomen blijkt dat dit wel meevalt. Het enkele boompje dat overreden worden niet overleeft valt in het niet bij het destructieve geweld van een kudde etende olifanten. Ze schromen niet om complete bomen te ontwortelen voor een sappig worteltje of gewoon voor de lol. Hoogtepunt qua olifanten krijgen we gewoon in ons kamp: een kudde van wel 40 dieren met veel jonkies passeert al grazend langs de rand van de rivier ons kamp!
De laatste dag hier in Umkumbe kamp valt een beetje in het water. Het is al dagen best wel fris, maar nu is het 's nachts gaan regenen. En blijven regenen. Als we die ochtend worden gewekt ziet Winnie de bui al hangen (pun intended) en blijft lekker in bed. Ik waag het er wel op, maar na 20 minuten rijden geven we het op. Het gaat steeds harder regenen en in de open wagen helpt een poncho maar beperkt. Wel zien we in die korte tijd een paar verschillende soorten landschildpadden die het hogerop proberen te zoeken om te voorkomen dat ze overspoeld worden en verdrinken. Gelukkig klaart het aan het einde van de middag op en kunnen we met een geslaagde laatste gamedrive afsluiten.

contentmap_plugin


 
 
 

Breadcrumbs

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.